Tuesday, September 20, 2005

Article (in Dutch) by Mr. Jan van der Kolk "Kritische verbondenheid met Israël"

September 20, 2005

Kritische Verbondenheid met Israël
Door Jan van der Kolk


Kortgeleden bezocht ik, als lid van een internationale delegatie, Israël en de Palestijnse gebieden. We spraken indringend met kerkelijke, politieke en maatschappelijke vertegenwoordigers van Israëlische en Palestijnse zijde.

In de gangbare discussie gaat het vaak over of kritiek op Israël wel mag, gezien onze geloofsverbondenheid met het Joodse volk. Deze discussie verhindert ons om onder ogen te zien wat de gevolgen zijn voor beide volken van de nu reeds 38 jaar durende bezetting van de Palestijnse gebieden door de staat Israël en het steeds opnieuw uitstellen van de oprichting van een Palestijnse staat, die al decennia geleden werd afgesproken.

De bezetting van de Palestijnse gebieden
De bezetting trekt uiteraard zeer diepe sporen in de Palestijnse samenleving. En de bouw van de muur, vrijwel uitsluitend op Palestijns gebied, en in strijd met alle internationale verdragen en gerechtelijke uitspraken, versterkt de effecten van de bezetting dramatisch. Wij kunnen ons er hier maar moeilijk een voorstelling van maken, wat de effecten zijn van dagelijkse vernedering bij controleposten en van beperking van het economische leven. Kinderen lopen de diepste trauma’s op als hun ouders voor hun ogen worden vernederd.

De bezetting en de gevolgen voor Israël
Minder aandacht bestaat ervoor, dat de bezetting ook voor Israël, als bezetter van de Palestijnse gebieden, zeer ingrijpende gevolgen heeft. Vrijwel elke Israëlische familie wordt hier indringend mee geconfronteerd, door dochters of zonen die in het leger moeten dienen en daarbij in de bezetting een actieve rol spelen. Die verplicht zijn mee te werken aan vaak zeer vernederende veiligheidschecks, die dagelijks naar hun Palestijnse zusters en broeders kijken, niet als mensen, maar als potentieel gevaarlijke misdadigers. Alleen de orthodoxe Joden zijn van zulke dienst uitgezonderd.

Angst en veiligheid, trauma’s van heden en verleden, tot in het derde en vierde geslacht.
De trauma’s van heden en verleden beheersen in belangrijke mate het denken en doen van Israël. De angst is zeer groot, en wordt gevoed, enerzijds door de verschrikkelijke zelfmoordaanslagen, anderzijds door het sleutelwoord veiligheid, dat een rechtvaardiging is voor het stoppen van elke discussie, van burgerlijke vrijheden, het opzij zetten van wet- en regelgeving en van internationale, ook humanitaire, verplichtingen.
Zo staat de democratie en de onafhankelijke rechtspraak en de uitvoering van besluiten van rechtbanken onder zware druk. De negatieve spiraal van geweld en tegengeweld, van wraak en tegenwraak, maakt dat er steeds nieuwe veiligheidsmaatregelen worden genomen.

Palestijnse christenen
Zelden wordt er in Nederland aandacht aan besteed, dat onder de Palestijnen van oudsher een flink percentage christenen is, in 1967 zo’n 15%. In sommige gebieden, zoals in en rond Bethlehem, vormden zij de meerderheid en leveren de burgemeesters en het stadsbestuur. Deze christelijke Palestijnen voelen zich door hun Europese geloofsgenoten zeer in de steek gelaten.Velen van hen zijn de laatste jaren, door de steeds verslechterende leefomstandigheden, naar elders vertrokken.
Maar het zijn niet alleen de christelijke Palestijnen, die in grote meerderheid het geweld, ook dat van de zelfmoordaanslagen, veroordelen. Dat soort geweld wordt slechts door kleine, fanatieke groepen gesteund.

De negatieve spiraal doorbreken
Het kan niet anders dan dat het in ieders belang is, van Israël, van de Palestijnen, van de landen om hen heen en van Europa, dat er een veilig en vreedzaam bestaan voor alle bewoners van deze landen mogelijk wordt gemaakt. Daarvoor moet de negatieve spiraal van geweld en tegengeweld, van haat en wraak, doorbroken worden. Moeten zowel Israël als de Palestijnen geholpen worden om ondanks hun beider vreselijke aparte en gezamenlijke geschiedenis een gezamenlijke toekomst onder ogen te zien. En Europa lijkt de eerst aangewezene om daarbij een behulpzame maar niet vrijblijvende rol te spelen. Nu wordt het initiatief geheel overgelaten aan de Verenigde Staten van Amerika. En Israël lijkt nog niet erg bereid om op initiatieven in te gaan die kunnen leiden tot het stichten van een echte en levensvatbare Palestijnse staat.
De eenzijdige en zeer gedeeltelijke terugtrekking uit Gaza heeft opnieuw laten zien dat Israël vooralsnog niet bereid is tot een serieuze dialoog met de Palestijnse Autoriteit.
Europa zal moeten laten merken dat het ons ernst is met het stimuleren van echte vredesinitiatieven en mag daarbij niet schromen om maatregelen te nemen die de partijen ervan doordringen dat het ons daarbij ernst is.

Kritisch naar Israël
Omdat Israël zeer duidelijk de sterke partij is in het conflict, de partij die zijn wil met alle middelen aan de andere partij oplegt, betekent dit dat juist ook Israël op zijn verantwoordelijkheid zeer nadrukkelijk met worden aangesproken. Dit, omdat een perspectief op een vreedzame toekomst voor zowel Israël als de Palestijnen dit vereist.

Jan van der Kolk
14 september 2005

Jan van der Kolk is oud-bestuurslid van ICCO